Rekomendacja Zakładu Żywienia i Suplementacji Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach

Lipomastia, ginekomastia

Ocena:

0


Witam, jak odróżnić od siebie te dwie dolegliwości i jak sobie z nimi poradzić? Krępujące jest pokazywanie się bez koszulki kiedy ma się odstające piersi,mimo tego że jest się szczupłym, i ciągłe myślenie jak to okropnie wygląda :( Jest na to jakiś sposób?


1 odpowiedź

Ocena:

0


odpowiedź eksperta

Lipomastia i ginekomastia to właściwe dwa różne pojęcia. Zjawisko lipomastii uwarunkowane jest zwiększonym otłuszczeniem ciała w okolicy klatki piersiowej i nie ma charakteru patologicznego. Na ogół odpowiednia dieta i plan ćwiczeń jest w stanie większość niedoskonałości skorygować. Bardziej niepokojące są oczywiście sygnały wskazujące na ginekomastię. Niestety z postu nie potrafię wywnioskować jaki jest Twój wiek. W młodym wieku często pojawia się tzw. ginekomastia pokwitaniowa. którą stwierdza się aż u 70% chłopców w okresie dojrzewania. Około 13 – 14 roku życia u nastolatków występuje na ogół niski poziom testosteronu, natomiast wzrasta intensywnie produkcja estradiolu w jądrach. W tym okresie więc dochodzi do znacznych zaburzeń między ogólnym poziomem androgenów i estrogenów. Ginekomastia pokwitaniowa ma charakter przejściowy i wszelkie jej symptomy powinny ustąpić w ciągu 2-3 lat, bowiem ok. 17 roku życia organizm chłopców zaczyna być bombardowany dużymi dawkami testosteronu, który tłumi wszelkie niepożądane działania hormonów żeńskich.
Zagrożenie rozwojem ginekomastii może pojawić się u mężczyzn po 50 roku życia, szczególnie u tych którzy borykają się z problemem nadwagi i otyłości, względnie u osób ze sporą nadwagą. Pod wpływem wzrastania tkanki tłuszczowej następuje zwiększone przekształcanie tzw. wczesnych androgenów w estrogeny, co może być przyczyną zakłócenia prawidłowej równowagi pomiędzy tymi hormonami. Wysoki poziom estrogenów jest także bodźcem do wydzielania prolaktyny, będącej nie tylko czynnikiem wpływającym na rozrost sutków, ale także zmniejszającym libido i prowadzącym do impotencji.

Może istnieć także ryzyko rozwoju ginekomastii posterydowej (bardzo często spotykane pod wpływem zażywania sterydów). Uważa się, że problem ginekomastii dotyka co trzecią osobę stosująca sterydy. Mechanizm wpływu sterydów na zmiany przerostowe w obrębie gruczołów piersiowych jest niezwykle złożony. Długotrwałe przyjmowanie środków anaboliczno-androgennych prowadzi do ogólnego wzrostu stężenia androgenów we krwi, głównie testosteronu, co pociąga za sobą powstawanie licznych zaburzeń w gospodarce hormonalnej. Organizm atakowany z zewnątrz dużymi dawkami hormonów stara się bronić na wiele różnych sposobów, jednak każdy z nich w mniejszym lub większym stopniu może prowadzić do rozwoju ginekomastii.

Ginekomastia może być także wynikiem choroby. Jedną z nich może okazać się hipogonadyzm – choroba, w wyniku której dochodzi do zmniejszenia produkcji testosteronu przez jądra oraz jego oddziaływania na organizm. Przyczyną ginekomastii może być także zwiększona oporność komórek na działanie androgenów (np. zespól Reifensteina) oraz niektóre typy nowotworów. Jak się okazuje określone guzy rakowe posiadają zdolność produkowania nadmiernej ilości związku o nazwie HCG (Gonadotropina kosmówkowa), co prowadzi do intensywnego wzrostu wydzielania estradiolu. Występowanie ginekomastii może także wiązać się z niektórymi zaburzeniami metabolicznymi i chorobami przewlekłymi jak: nadczynność tarczycy, choroby wątroby, hiperprolaktynemia, okres rekonwalescencji. Przyczyną ginekomastii mogą być także rozmaite leki, np. przeciwobrzękowe, leki używane w leczeniu owrzodzeń żołądka i dwunastnicy, przeciwgrzybiczne oraz niektóre leki przeciwnowotworowe.

Jak rozpoznać ginekomastię?

Pierwszymi niepokojącymi objawami mogącymi wskazywać na obecność niepożądanych zmian w obrębie klatki piersiowej jest nienaturalne powiększenie jednej lub obu piersi, zwiększenie i przebarwienie otoczki sutka oraz wzmożona wrażliwość sutka na dotyk. Jeżeli pod naciskiem palca wskazującego będziemy wyczuwać twarde zgrubienia ( wskazujące na obecność tkanki gruczołowej) może to wskazywać na obecność ginekomastii. Przy jednostronnym rozroście piersi należy zwrócić uwagę czy nie nastąpiło także powiększenie węzłów pachowych. Należy także zwrócić uwagę na wygląd jąder, czy nie pojawia się uczucie bezbolesnego, ciężkiego, nierównego i twardego jądra.
W przypadku gdy pojawiają się wyraźne objawy ginekomastii warto udać do lekarza na dalsze badania. Jeżeli problem dotyczy jedynie zmian przerostowych w obrębie gruczołów piersiowych bez dodatkowych zaburzeń, najlepiej udać się do specjalisty endokrynologa.
Lekarz w pierwszej kolejności powinien dać skierowanie na dokładne badania laboratoryjne za pomocą których zostanie ocenione m.in. funkcjonowanie wątroby. Poza tym specjalista powinien także zalecić wykonanie badań hormonalnych na obecność testosteronu, LH i prolaktyny.
Ginekomastii nie należy mylić z lipomastią. Lipomastia cechuje się nagromadzeniem w obrębie klatki piersiowej sporej ilości tkanki tłuszczowej o miękkiej konsystencji, bez wyczuwalnego stwardnienia wokół otoczki sutka. Różnice pomiędzy ginekomastią a lipomastią można stwierdzić dopiero po przeprowadzeniu bardziej dokładnych badań.



P.

Jakie to są badania? Czy wystarczy USG?

dr Dariusz Szukała

dr Dariusz Szukała

Ewentualne badania powinny być wykonane na zlecenie endokrynologa (on uzna czy są istotne czy nie). Jeżeli uzna że tak, w pierwszej kolejności powinien nas wysłać na dokładne badania laboratoryjne. Poza tym specjalista może także zalecić wykonanie badań hormonalnych na obecność testosteronu, LH i prolaktyny. Uzyskane wyniki pozwalają na wyciągnięcie okreslonych wniosków:

- jeżeli stężenie LH jest wysokie a testosteronu niskie – mamy najprawdopodobniej do czynienia z uszkodzeniem jąder
- jeżeli stężenie LH i testosteronu jest niskie – przyczyną ginekomastii może być zwiększone wytwarzanie estrogenów
- jeżeli stężenie LH i testosteronu jest wysokie – najprawdopodobniej mamy do czynienia z opornością na androgeny

Innymi badaniami jakie przeprowadza się w przypadku podejrzeń o ginekomastię są m.in.: badania tarczycy, RTG klatki piersiowej oraz USG jąder.

odpowiedz w tym wątku